Solliciteren met gevoel

Lucy, idee-vertaler, hart

Goed, ik moet het hier dan maar eens toegeven: ik ben een gevoelsmens. Ook wel hooggevoelig of hoogsensitief persoon (HSP) genoemd. Je kent het vast wel, zo iemand die last heeft van ‘flipjes’ in kleding, harde muziek, fel licht en doordringende geuren. Inderdaad zet ik altijd de cd-speler en televisie zachter, draag ik vaak een zonnebril en kan ik onpasselijk worden van een buurvrouw in het koor die zich uitbundig met parfum heeft bespoten (zingen zonder inademen is echt heel lastig). Maar echte problemen levert het eigenlijk nooit op. Er valt prima mee te leven!

Intuïtie

En gelukkig heeft deze gevoeligheid ook zo zijn voordelen. Een sterk ontwikkelde intuïtie is een van de belangrijkste. Volgens Van Dale (daar is hij weer!) is intuïtie een ‘vorm van direct weten, zonder het beredeneerd te hebben’. En zo is het ook. Vaak voel ik of een persoon, plek of situatie goed (voor mij) is of niet. En last van keuzestress heb ik niet, want als het erop aankomt neem ik beslissingen op mijn gevoel.

Klik

Nu ik mij tussen twee banen in bevind, merk ik dat dit intuïtief kiezen ook opgaat voor solliciteren. Er schijnen mensen te zijn die wekelijks tien sollicitatiebrieven versturen. Ik kan me daar niets bij voorstellen. Het is toch niet mogelijk dat je bij al die functies werkelijk het gevoel hebt dat jij de juiste persoon bent om ze te vervullen? Misschien is het zo dat de kans dat je wordt uitgenodigd toeneemt als je vaker brieven schrijft, maar mij lukt dat gewoonweg niet. Als ik bij een vacature geen klik voel, krijg ik geen letter op papier.

Toch moet ik ook wel eens terugkomen op een keuze. Zo heb ik na drie maanden besloten te stoppen als vrijwilliger bij De Nieuwe Stad. Echt een bijzonder initiatief met aardige mensen, maar de klik wilde maar niet komen. En dan werkt het (lees: werk ik) dus niet goed. Nu ga ik mijn voelsprieten weer uitsteken en op zoek naar een nieuwe werkplek die helemaal goed voelt!

Ik ben benieuwd hoe jij belangrijke keuzes maakt. Volg jij vooral je hoofd of meer je hart?

Advertenties

8 gedachtes over “Solliciteren met gevoel

  1. Als haptonoom zou ik natuurlijk zeggen, mijn gevoel. Echter, toen ik zaterdag een mogelijke nieuwe fiets aan het proeftijden was, voelde ik meteen zadelpijn , waardoor de hele fiets voor mij niet meer interessant werd. Echter, zo zei mijn man nuchter, ja, maar zadels enzo, die kun je gewoon vervangen, daar moet je niet op kiezen! Snap ik, toch was ik niet in staat ‘ er doorheen’ te voelen en die fiets anders te beleven.
    Mijn lijf geeft doorgaans wel de signalen waar ik op kan vertrouwen, dat is erg fijn! Meteen voel ik of ik ergens blij van wordt of juist terughoudend. Vraagt wel dat ik contact maak met mijn lijf…. en dat vraagt weer focus. Leuke puzzel blijft het leven zo, vind ik.

    Like

  2. Astrid Ottes zegt:

    Beste Paula,

    Ook ik ga op mijn gevoel af. iets moet bij me passen, ik moet er enthousiast door raken op voorhand en mezelf zien zitten op die plek. Daarom denk ik dat netwerken heel erg belangrijk is. Jezelf laten zien, anderen observeren, gesprekken en gesprekjes voeren. En je ogen en oren open houden.Ook in de virtuele wereld.
    Toevallig – zo toeval bestaat – was ik een aantal maanden geleden voor een afspraak op een plek die me meteen opviel en die ik ook meteen leuk vond. Ik ben het bedrijf gaan googelen, werd vrienden op Facebook en volgde hun ontwikkeling. Deze week zag ik een oproep staan op hun FB pagina. Ze zochten een stagaire voor de receptie. Ik heb meteen gemaild, ’s avonds kreeg ik een mail terug, de dag erna hebben we gebeld, eergisteren ben ik er geweest en vanmorgen weer. Ik heb de plek gekregen! Het is weliswaar – nog- geen betaalde baan, maar ik weet zeker dat het goed voor me is en dat ik er pas. Voor mij is het in ieder geval een enorme stap vooruit.

    In al mijn ellende ben ik wel eens in staat geweest om dan maar bij zo’n vreselijk callcenter te solliciteren ( terwijl ik weet dat ik er gillend gek van zou worden, want ik ben ook hoog sensitief), want er moet brood op de plank komen nietwaar?
    Dat was mijn hoofd.Mijn hart hield me tegen en maande me tot geduld.
    Ben ik blij dat ik naar mijn hart heb geluisterd!

    En jij, met al jouw capaciteiten komt er ook wel, daar ben ik van overtuigd!
    Veel succes!

    Hartelijke groet,
    Astrid Ottes ( Fb-vriend van je vader 😉 )

    Like

Ik vind het leuk als je een reactie geeft

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s