Wie eenmaal lezen kan

Lucy idee-vertaler lezen communicatie

“Dit is op aarde van al ’t kwaad de grootste straf: Wie eenmaal lezen kan, die leert het nooit meer af.” Dit citaat van Koos J. Versteeg (1904-1987) prijkte in de aula van mijn middelbare school op een van de muren. Regelmatig komt deze tekst in me op en merk ik dat er een kern van waarheid in zit. De grootste straf is misschien wat overdreven, maar dat je het lezen vaak niet kunt laten klopt in mijn geval zeker.

Kikker en doperwt

Het is niet zo dat ik veel tijd aan literatuur besteed. Mijn ogen kijken echt veel vaker naar een beeldscherm dan in een boek. Maar het is wel zo dat ik alle letters die ik tegenkom, moet lezen. Of ik nu wil of niet. Reclamemakers hebben een goed doelwit aan mij. Keer op keer lees ik dezelfde teksten op verpakkingen, posters of gebouwen. Dezelfde mop op het pak hagelslag (Wat zegt een kikker als hij ’s nachts tegen een boom loopt?), dezelfde aanwijzingen op de tandpasta (een hoeveelheid ter grootte van een doperwt is voldoende). Af en toe op het irritante af. Dat zal misschien die straf zijn waar Versteeg het over had.

verboden-te-lezen

Boekenwurm

Inmiddels weet ik ook wat een zegen het is om te kunnen lezen. Mijn zoon, die dyslexie heeft, gaat het heel wat lastiger af. Hij zag heel lang alleen maar losse letters in plaats van woorden. Maar na anderhalf jaar intensief trainen, gaat het lezen nu –op zijn tiende- steeds beter en begint hij er zelfs de lol van in te zien. Hij kondigde laatst zelfs aan dat hij wel boekenwurm wil worden!

Tja, lezen. Het is heerlijk om te doen, maar soms lijkt het me fijn om tijdelijk alleen maar letters te zien. Even geen betekenis. Er is al zoveel informatie te verwerken. Heb jij wel eens last van je leesvaardigheid? En wat weet je nog van het leren lezen als kind? Wilde je het graag leren of hoefde het niet zo nodig? En hoe is het nu? Lees je veel boeken of kijk je liever televisie? Je reactie ga ik zeker lezen!

Advertenties

4 gedachtes over “Wie eenmaal lezen kan

  1. Gleze. Lees betrekkelijk veel en heb als kind de boeken die ik nog niet mocht lezen, in de vensterbank van mijn slaapkamer gezeten, gelezen, luiken en ramen bijna dicht…Onzichtbaar voor de wereld. Louis Couperus. genieten van heel mooie taal met de vreemdste woorden. Zullen nu wel anachronismen zijn.

    Like

  2. ik weet nog dat ik erg schrok toen mijn oudste zoon goed ging lezen, want opeens kreeg ik vragen naar aanleiding van krantenkoppen, waar ik het eigenlijk nog lang niet met hem over wilde hebben…. Het kwaad van het kunnen lezen was al geschied, nooit gedacht dat lezen ook nadelen kon hebben.

    Like

Ik vind het leuk als je een reactie geeft

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s