Zeg jij graag ik?

Communicatie Amersfoort ik zeggen

Toen ik een paar weken geleden weer een aantal mensen mocht interviewen voor Beleef Vathorst viel het me op. Mensen praten liever over zichzelf in de tweede persoon enkelvoud. Je kent het wel van Johan Cruijff (of andere voetballers), die dingen zegt als: “En dan zie je dat je uiteindelijk toch tekort schiet.” Dat klinkt in zijn oren waarschijnlijk een stuk minder erg dan: “Ik schoot tekort.” Bij mijn geïnterviewden hoor ik het dus ook vaak. Hoe persoonlijker de vraag, hoe meer ze geneigd zijn te vertellen alsof het niet over henzelf gaat.

Er zijn ook andere ik-ontwijkers. Die gebruiken de derde persoon om zichzelf aan te duiden. Het valt me bijvoorbeeld op bij ouders die tegen hun kinderen praten. Hoewel het kind allang het verschil weet tussen jij en ik (hoe oud zijn ze dan, een jaar of drie?), blijven ze zichzelf stug papa of mama noemen. “Dat vindt mama niet goed!” of “Papa komt vanavond later thuis”. Op mij komt dit afstandelijk over. Ik zeg tegen een vriendin aan de telefoon toch ook niet: “Paula gaat nu ophangen”? Waarom dan wel tegen mijn kind?

Het moeilijkste
Waarom deze mensen niet graag ik zeggen weet ik eerlijk gezegd ook niet. Waarschijnlijk voelt het veiliger. Het lijkt immers net alsof je het over iemand anders hebt. Misschien is praten over je gevoelens ook wel het moeilijkste wat er is.

Ik

Durf te communiceren
Zelf denk ik dat het gebruik van het woord ik juist veel krachtiger is. Oké, je voelt je misschien kwetsbaar, omdat het echt over jou (en niemand anders) gaat. Maar mijn voorkeur gaat zeker uit naar deze directe vorm van communiceren. Ik wil iedereen dan ook het volgende meegeven:  Durf te zeggen wat je vindt of voelt en geef je eigen persoonlijke mening. Het maakt de communicatie veel duidelijker!

En hoe is dat bij jou? Zeg jij graag ik?

Advertenties

5 gedachtes over “Zeg jij graag ik?

  1. nickycorts zegt:

    Ha Paula, leuke vraag. Geen idee of dit ooit onderzocht is.

    Soms vind ik ‘je’ veel vriendelijker en algemener dan ‘ik’. De wereld draait immers niet om mij. Maar je (ik) moet die vorm natuurlijk niet gebruiken om je (mijn) eigen verantwoordelijkheden te ontlopen. 🙂

    Like

  2. Ik vind het ook heel leuk – en vreemd! – als mensen zichzelf als personage opvoeren. De kans is groot dat het ook hier om een voetbaltrainer gaat. ‘Huub Stevens ziet nog voldoende kansen voor het kampioenschap,’ zegt Huub Stevens dan. En ik ben het met je eens: ik is veel beter. Maar ik durf het niet te vaak achter elkaar op te schrijven. Ik niet.

    Like

  3. Je is toch heel vaak in algemenere zin gebruikt dan ik…zeker in de voetballerij. Je bedoelt niet altijd ik. Het verschil moet duidelijk zijn. Je ziet het pas als je het weet, zegt Johan Cruijff. Hij heeft het afgezien en met je wordt het dus een soort van spreekwoord. Maar er zijn tussengevallen…Leuke observatie.

    Like

Ik vind het leuk als je een reactie geeft

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s